Park historyczny Snina

Zabytkowy park założony prawdopodobnie na początku XIX wieku po zakończeniu budowy dworu. Pierwotnie utworzył go obniżony parter w bezpośrednim sąsiedztwie dworu oraz tzw niewielki dworek z fontanną z posągiem Herkulesa i obecnie nie zachowane ogrody w stylu francuskim przed dworem. W ogrodzie z małym dworkiem znajdował się staw, kamienny domek i domy uzdrowiskowe. W dolnej części obszaru, na rozlewisku Cirochy, znajdowała się osobna wyspa. Park uzyskał ostateczny kształt w drugiej połowie XIX wieku (w latach 1860-1866). Uprawiano tu rośliny owocowe, ale po 1874 roku nowy właściciel majątku Snin, Eugen Sachsen Gotha Koburg z Belgii, zamknął sad i posadził obce gatunki drzew w parku i dwóch oddzielnych alejek - kasztanowca i grabu.

W pierwszej połowie XIX wieku rodzina Rollovów zakończyła budowę dworu, a wraz z nim parku, który stał się ozdobą miasta. W dużych ogrodach posadzili rzadkie rośliny wszelkiego rodzaju i wiele drzew owocowych. Przy dworku zbudowali dużą i kosztowną oranżerię z trzema dużymi szklarniami z wieloma rzadkimi kwiatami, egzotycznymi krzewami i drzewami, dzięki czemu jeden z najsłynniejszych ogrodów powstał w Sninie. Obecnie w parku występują różne gatunki drzew, takie jak wierzba biała, klon polny, wiąz górski, olcha lepka, dąb letni, agat biały, sosna czarna, grab, lipa drobnolistna, kasztanowiec, klon, sosna zwyczajna i świerk kolczasty. Najstarszym drzewem jest dąb letni ( Ouercus robur ), który znajduje się na terenie kompleksu szpitalnego. Obwód jego pnia wynosi 451 cm, wiek około 300 lat.

Dziś zabytkowy park jest częścią oficjalnej trasy rowerowej „Za historią Sniny”, ma łącznie 9 przystanków, a także można spotkać trzeci najgrubszy kasztanowiec na Słowacji. Służy jako pasywna zielona strefa relaksu, a jego wizytę można połączyć ze zwiedzaniem dworu. Pomimo kilku niewłaściwych interwencji budowlanych (szpital, boisko do piłki nożnej) stanowi kompletny zielony masyw pośrodku aglomeracji miejskiej.